沙姆斯集› 抒情詩 1237› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۲۳۷

  1. یقین می‌دان مجیب و مستجابست دعای سوخته درویش دل ریش

G1237:2

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 شنو پندی ز من ای یار خوش کیش·به خون دل برآید کار درویش
  2. 2 یقین می‌دان مجیب و مستجابست·دعای سوخته درویش دل ریش
  3. 3 چو آن سلطان بی‌چون را بدیدی·غنی گشتی رهیدی از کم و بیش
  4. 4 چو اسماعیل قربان شو در این عشق·ولی را بنده شو گر نیستی میش
  5. 5 چو پختی در هوای شمس تبریز·از این خامان بیهوده میندیش

ganjoor: sh1237 · public domain