全詩 ↗

1. 1 پیام کرد مرا بامداد بحر عسل·که موج موج عسل بین به چشم خلق غزل
2. 2 به روزه دار نیاید ز آب جز بانگی·ولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل
3. 3 سماع شرفه آبست و تشنگان در رقص·حیات یابی از این بانگ آب اقل اقل
4. 4 بگوید آب ز من رسته‌ای به من آیی·به آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول
5. 5 به جان و سر که از این آب بر سر ار ریزد·هزار طره بروید ز مشک بر سر کل
6. 6 شراب خوار که نامیخت با شراب این آب·کشد خمار پیاپی تو باش لاتعجل