全詩 ↗

1. 1 ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم·زان روی که حیرانم من خانه نمی‌دانم
2. 2 ای گشته ز تو واله هم شهر و هم اهل ده·کو خانه نشانم ده من خانه نمی‌دانم
3. 3 زان کس که شدی جانش زان کس مطلب دانَش·پیش آ و مرنجانش من خانه نمی‌دانم
4. 4 وان کز تو بود شورش می‌دار تو معذورش·وز خانه مکن دورش من خانه نمی‌دانم
5. 5 من عاشق و مشتاقم من شهره آفاقم·رحم آر و مکن طاقم من خانه نمی‌دانم
6. 6 ای مطرب صاحب صف می‌زن تو به زخم کف·بر راه دلم این دف من خانه نمی‌دانم
7. 7 شمس الحق تبریزم جز با تو نیامیزم·می‌افتم و می‌خیزم من خانه نمی‌دانم