全詩 ↗

1. 1 فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم·نبود شبی که آیم ز میان کار گویم
2. 2 ز میان او مقامم کمر است و کوه و صحرا·بجهم از این میان و سخنِ کنار گویم
3. 3 ز فراق گلستانش چو در امتحان خارم·برهم ز خار چون گل سخن از عذار گویم
4. 4 همه بانگ زاغ آید به خرابه‌های بهمن·برهم از این چو بلبل صفت بهار گویم
5. 5 گرهی ز نقد غنچه بنهم به پیش سوسن·صفتی ز رنگ لاله به بنفشه زار گویم
6. 6 بکشد ز کبر دامن دل من چو دلبر آید·بدرد نظر گریبان چو ز انتظار گویم
7. 7 بنهد کلاه از سر خم خاص خسروانی·بجهد ز مهر ساقی چو من از خمار گویم