全詩 ↗

1. 1 عالم گرفت نورم بنگر به چشم‌هایم·نامم بها نهادند گرچه که بی‌بهایم
2. 2 زان لقمه کس نخورده‌ست یک ذره زان نبرده‌ست·بنگر به عزت من کان را همی‌بخایم
3. 3 گر چرخ و عرش و کرسی از خلق سخت دور است·بیدار و خفته هر دم مستانه می برآیم
4. 4 آن جا جهان نور است هم حور و هم قصور است·شادی و بزم و سور است با خود از آن نیایم
5. 5 جبریل پرده دار است مردان درون پرده·در حلقه شان نگینم در حلقه چون درآیم
6. 6 عیسی حریف موسی یونس حریف یوسف·احمد نشسته تنها یعنی که من جدایم
7. 7 عشق است بحر معنی هر یک چو ماهی در بحر·احمد گهر به دریا اینک همی‌نمایم