全詩 ↗

1. 1 مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم·وگر درم نگشایی مقیم درگاهم
2. 2 چو ماهیم که بیفکند موج بیرونش·به غیر آب نباشد پناه و دلخواهم
3. 3 کجا روم به سر خویش کی دلی دارم·من و تن و دل من سایه شهنشاهم
4. 4 به توست بیخودیم گر خراب و سرمستم·به توست آگهی من اگر من آگاهم
5. 5 نه دلربام توی گر مرا دلی باقی است·نه کهربام توی گر مثل پر کاهم
6. 6 نه از حلاوت حلوای بی‌حد لب توست·که چون کلیچه فتاده کنون در افواهم
7. 7 ز هر دو عالم پهلوی خود تهی کردم·چو هی نشسته به پهلوی لام اللهم
8. 8 ز جاه و سلطنت و سروری نیندیشم·بس است دولت عشق تو منصب و جاهم
9. 9 چو قل هو الله مجموع غرق تنزیهم·نه چون مشبهیان سرنگون اشباهم
10. 10 اگر تتار غمت خشم و ترکیی آرد·به عشق و صبر کمربسته همچو خرگاهم
11. 11 اگر چه کاهل و بی‌گاه خیز قافله‌ام·به سوی توست سفرهای گاه و بی‌گاهم
12. 12 برآ چو ماه تمام و تمام این تو بگو·که زیر عقده هجرت بمانده چون ماهم