全詩 ↗

1. 1 چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون·دلم را دوزخی سازد دو چشمم را کند جیحون
2. 2 چه دانستم که سیلابی مرا ناگاه برباید·چو کشتی‌ام دراندازد میان قُلْزُم پرخون
3. 3 زند موجی بر آن کشتی که تخته‌تخته بشکافد·که هر تخته فروریزد ز گردش‌های گوناگون
4. 4 نهنگی هم برآرد سر‌، خورد آن آب دریا را·چنان دریای بی‌پایان‌، شود بی‌آب چون هامون
5. 5 شکافد نیز آن هامون‌، نهنگ بحرفرسا را·کشد در قعر ناگاهان به دست قهر چون قارون
6. 6 چو این تبدیل‌ها آمد نه هامون ماند و نه دریا·چه دانم من دگر چون شد که چون غرق است در بی‌چون
7. 7 چه دانم‌های بسیار است لیکن من نمی‌دانم·که خوردم از دهان‌بندی در آن دریا کفی افیون