沙姆斯集› 抒情詩 1865› 詩節 4 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۱۸۶۵

  1. کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بین بگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان

G1865:4

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان·نانی ده و صد بستان‌هاده چه به درویشان
  2. 2 بشنو تو ز پیغامبر فرمود که سیم و زر·از صدقه نشد کمتر هاده چه به درویشان
  3. 3 یک دانه اگر کاری صد سنبله برداری·پس گوش چه می خاری‌هاده چه به درویشان
  4. 4 کم کن تو فزایش بین بنواز و ستایش بین·بگشا و گشایش بین هاده چه به درویشان
  5. 5 صدقه تو به حق رفته و اندر شب آشفته·او حارس و تو خفته‌هاده چه به درویشان
  6. 6 هر لطف که بنمایی در سایه آن آیی·بسیار بیاسایی‌هاده چه به درویشان
  7. 7 حرمت کن و حرمت بین نعمت ده و نعمت بین·رحمت کن و رحمت بین‌هاده چه به درویشان
  8. 8 ای مکرم هر مسکین و ای راحم هر غمگین·ای مالک یوم الدین‌هاده چه به درویشان
  9. 9 آمد به تو آوازم واقف شدی از رازم·محروم میندازم هاده چه به درویشان
  10. 10 سرگشته تحویلم در قالم و در قیلم·بنگر تو به زنبیلم هاده چه به درویشان
  11. 11 دانی که دعا گویم هر جا که ثنا گویم·بین کز تو چه واگویم هاده چه به درویشان
  12. 12 رنجیت مبا آمین دور از تو قضا آمین·یار تو خدا آمین هاده چه به درویشان
  13. 13 ای کوی شما جنت وی خوی شما رحمت·خاصه که در این ساعت هاده چه به درویشان
  14. 14 گفتیم دعا رفتیم وز کوی شما رفتیم·خوش باش که ما رفتیم هاده چه به درویشان

ganjoor: sh1865 · public domain