全詩 ↗

1. 1 بی او نتوان رفتن بی‌او نتوان گفتن·بی او نتوان شستن بی‌او نتوان خفتن
2. 2 ای حلقه زن این در در باز نتان کردن·زیرا که تو هشیاری هر لحظه کشی گردن
3. 3 گردن ز طمع خیزد زر خواهد و خون ریزد·او عاشق گل خوردن همچون زن آبستن
4. 4 کو عاشق شیرین خد زر بدهد و جان بدهد·چون مرغ دل او پرد زین گنبد بی‌روزن
5. 5 این باید و آن باید از شرک خفی زاید·آزاد بود بنده زین وسوسه چون سوسن
6. 6 آن باید کو آرد او جمله گهر بارد·یا رب که چه‌ها دارد آن ساقی شیرین فن
7. 7 دو خواجه به یک خانه شد خانه چو ویرانه·او خواجه و من بنده پستی بود و روغن