全詩 ↗

1. 1 گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران·این سلسله بگذار و کسی را بمشوران
2. 2 در کوچه کوران تو یکی روز گذشتی·افتاد دو صد خارش در دیده کوران
3. 3 در خواب نمودی تو شبی قامت خود را·بر سرو بیفزود ز تو قد قصوران
4. 4 ای آنک تو را جنبش این عشق نبوده‌ست·حیران شده بر جای تو چون تازه حضوران
5. 5 از لحن عرابی چو شتر بادیه کوبد·زین لحن چه بیگانه‌ای ای کم ز ستوران
6. 6 عشقا تو سلیمان و سماع است سپاهت·رفتند به سوراخ خود از بیم تو موران
7. 7 شمس الحق تبریز چو خورشید برآید·زیرا که ز خورشید بود جامه عوران