全詩 ↗

1. 1 چرا منکر شدی ای میر کوران·نمی‌گویم که مجنون را مشوران
2. 2 تو می گویی که بنما غیبیان را·ستیران را چه نسبت با ستوران
3. 3 در این دریا چه کشتی و چه تخته·در این بخشش چه نزدیکان چه دوران
4. 4 عدم دریاست وین عالم یکی کف·سلیمانی است وین خلقان چو موران
5. 5 ز جوش بحر آید کف به هستی·دو پاره کف بود ایران و توران
6. 6 در آن جوشش بگو کوشش چه باشد·چه می لافند از صبر این صبوران
7. 7 از این بحرند زشتان گشته نغزان·از این موجند شیرین گشته شوران
8. 8 نپردازی به من ای شمس تبریز·که در عشقت همی‌سوزند حوران