全詩 ↗

1. 1 نازنینی را رها کن با شهان نازنین·ناز گازر برنتابد آفتاب راستین
2. 2 سایه خویشی فنا شو در شعاع آفتاب·چند بینی سایه خود نور او را هم ببین
3. 3 درفکنده‌ای خویش غلطی بی‌خبر همچون ستور·آدمی شو در ریاحین غلط و اندر یاسمین
4. 4 از خیال خویش ترسد هر کی در ظلمت بود·زان که در ظلمت نماید نقش‌های سهمگین
5. 5 از ستاره روز باشد ایمنی کاروان·زانک با خورشید آمد هم قران و هم قرین
6. 6 مرغ شب چون روز بیند گوید این ظلمت ز چیست·زانک او گشته‌ست با شب آشنا و همنشین
7. 7 شاد آن مرغی که مهر شب در او محکم نگشت·سوی تبریز آید او اندر هوای شمس دین