全詩 ↗

1. 1 خواهم گرفتن اکنون آن مایه صور را·دامی نهاده‌ام خوش آن قبله نظر را
2. 2 دیوار گوش دارد آهسته‌تر سخن گو·ای عقل بام بر رو ای دل بگیر در را
3. 3 اعدا که در کمینند در غصه همینند·چون بشنوند چیزی گویند همدگر را
4. 4 گر ذره‌ها نهانند خصمان و دشمنانند·در قعر چَهْ سخن گو خلوت گزین سحر را
5. 5 ای جان چه جای دشمن روزی خیال دشمن·در خانه دلم شد از بهر رهگذر را
6. 6 رمزی شنید زین سر زو پیش دشمنان شد·می‌خواند یک به یک را می‌گفت خشک و تر را
7. 7 زان روز ما و یاران در راه عهد کردیم·پنهان کنیم سِر را پیش افکنیم سَر را
8. 8 ما نیز مردمانیم نی کم ز سنگ کانیم·بی زخم‌های میتین پیدا نکرد زر را
9. 9 دریای کیسه بسته تلخ و ترش نشسته·یعنی خبر ندارم کی دیده‌ام گهر را