全詩 ↗

1. 1 ای صوفیان عشق بدرید خرقه‌ها·صد جامه ضرب کرد گل از لذت صبا
2. 2 کز یار دور ماند و گرفتار خار شد·زین هر دو درد رست گل از امر ایتیا
3. 3 از غیب رو نمود صلایی زد و برفت·کاین راه کوتهست گرت نیست پا روا
4. 4 من هم خموش کردم و رفتم عقیب گل·از من سلام و خدمت ریحان و لاله را
5. 5 دل از سخن پر آمد و امکان گفت نیست·ای جان صوفیان بگشا لب به ماجرا
6. 6 زان حال‌ها بگو که هنوز آن نیامده‌ست·چون خوی صوفیان نبود ذکر مامضی