全詩 ↗

1. 1 می بده ای ساقی آخرزمان·ای ربوده عقل‌های مردمان
2. 2 خاکیان زین باده بر گردون زدند·ای می تو نردبان آسمان
3. 3 بشکن از باده در زندان غم·وارهان جان را ز زندان غمان
4. 4 تن به سان ریسمان بگداخته·جان معلق می‌زند بر ریسمان
5. 5 ترک ساقی گشت در ده کس نماند·گرگ ماند و گوسفند و ترکمان
6. 6 چون رسید این جا گمانم مست شد·دل گرفته خوش بغل‌های گمان