全詩 ↗

1. 1 به صلح آمد آن ترک تند عربده کن·گرفت دست مرا گفت تکری یرلغسن
2. 2 سؤال کردم از چرخ و گردش کژ او·گزید لب که رها کن حدیث بی‌سر و بن
3. 3 بگفتمش که چرا می‌کند چنین گردش·بگفت هیزم تر نیست بی‌صداع دتن
4. 4 بگفتمش خبر نو شنیده‌ای او گفت·حدیث نو نرود در شکاف گوش کهن
5. 5 بلندهمتی و چشم تنگ ترک مرا·اگر تو واقف رازی بیا و شرح بکن
6. 6 نه چشم تنگ خسیسم ولیک ره تنگ است·ز نرگسان دو چشمم به سوی او ره کن