全詩 ↗

1. 1 به پیش آر سغراق گلگون من·ندانم که باده‌ست یا خون من
2. 2 نجاتی است جان را ز غرقاب غم·چو کشتی نوحی به جیحون من
3. 3 مرا خوش بشوید ز آب و ز گل·رساند به اصل و به عرجون من
4. 4 در اجزای من خوش درآمیخته·به خویشی چو موسی و هارون من
5. 5 زهی آب حیوان زهی آتشی·که جمعند هر دو به کانون من
6. 6 چو نایم ببوسد چو دفم زند·چه خوش چنگ درزد به قانون من
7. 7 برو باقی از ساقی من بجوی·کز او یافت شیرینی افسون من