沙姆斯集 · G2107 · 7 詩節
غزل شمارهٔ ۲۱۰۷
輕點任一詩節，即可開啟其專頁，內含譯文、評註與詞解。
- G2107:1 جان منی، جان منی، جان منآن منی، آن منی، آن من
- G2107:2 شاه منی، لایق سودای منقند منی، لایق دندان من
- G2107:3 نور منی، باش در این چشمِ منچشم من و چشمهٔ حیوان من
- G2107:4 گل چو تو را دید، به سوسن بگفت«سرو من آمد به گلستان من»
- G2107:5 از دو پراکنده، تو چونی؟ بگوزلف تو و حال پریشان من
- G2107:6 ای رسنِ زلفِ تو پابند منچاه زنخدان تو زندان من
- G2107:7 دستفشان، مست، کجا میروی؟پیش من آ، ای گل خندان من!
ganjoor: sh2107 · public domain