全詩 ↗

1. 1 بانگ برآمد ز دل و جان من·که ز معشوقه پنهان من
2. 2 سجده‌گه اصل من و فرع من·تاج سر من شه و سلطان من
3. 3 خسته و بسته‌ست دل و دست من·دست غم یوسف کنعان من
4. 4 دست نمودم که بگو زخم کیست·گفت ز دست من و دستان من
5. 5 دل بنمودم که ببین خون شده‌ست·دید و بخندید دلستان من
6. 6 گفت به خنده که برو شکر کن·عید مرا ای شده قربان من
7. 7 گفتم قربان کی‌ام یار گفت·آن منی آن منی آن من
8. 8 صبح چو خندید دو چشمم گریست·دید ملک دیدهٔ گریان من
9. 9 جوش برآورد و روان کرد آب·از شفقت چشمهٔ حیوان من
10. 10 نک اثر آب حیاتش نگر·در بن هر سی و دو دندان من
11. 11 آب حیات است روانه ز جوش·تازه بدو سدرهٔ ایمان من
12. 12 بندهٔ این آبم و این میر آب·بنده‌تر از من دل حیران من
13. 13 بس کن گستاخ مرو هین خموش·پیش شهنشاه نهان‌دان من