全詩 ↗

1. 1 تو جام عشق را بستان و می‌رو·همان معشوق را می‌دان و می‌رو
2. 2 شرابی باش بی‌ خاشاکِ صورت·لطیف و صاف همچون جان و می‌رو
3. 3 یکی دیدار او صد جان به ارزد·بده جان و بخر ارزان و می‌رو
4. 4 چو دیدی آن چنان سیمین‌بری را·بده سیم و بنه همیان و می‌رو
5. 5 اگر عالم شود گریان تو را چه؟·نظر کن در مه خندان و می‌رو
6. 6 اگر گویند زرّاقی و خالی·بگو هستم دوصد چندان و می‌رو
7. 7 کلوخی بر لب خود مال با خلق·شکر را گیر در دندان و می‌رو
8. 8 بگو: " آن مه مرا باقی شما را·نه سر خواهیم و نی سامان" و می‌رو
9. 9 کی است آن مه خداوند شمس تبریز·درآ در ظل آن سلطان و می‌رو