全詩 ↗

1. 1 جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو·لایق این کفر نادر در جهان زنار کو
2. 2 هر زمان چون مست گردد از نسیم خمر جان·تا در خمخانه می‌تازد ولیکن بار کو
3. 3 سوی بی‌گوشی سماع چنگ می‌آید ولیک·چنگ جانان است آن را چوب یا اوتار کو
4. 4 چونک او بی‌تن شود پس خلعت جان آورند·کاندر او دستان حایک یا که پود و تار کو
5. 5 کبر عاشق بوی کن کان خود به معنی خاکیی است·در چنان دریا تکبر یا که ننگ و عار کو
6. 6 چون مشامت برگشاید آیدت از غار عشق·طرفه بویی پس دوی هر سو که آخر غار کو
7. 7 رنگ بی‌رنگی است از رخسار عاشق آن صفا·آن وفا و آن صفا و لطف خوش رخسار کو
8. 8 آمدت مژده ز عمر سرمدی پس حمد کو·کاندر آن عمرت غم امسال و یاد پار کو
9. 9 صحبت ابرار و هم اشرار کان جا زحمت است·در حریم سایه آن مهتر اخیار کو
10. 10 شمس حق و دین خداوند صفاهای ابد·در شعاع آفتابش ذره هشیار کو