全詩 ↗

1. 1 شراب داد خدا مر مرا تو را سرکا·چو قسمتست چه جنگست مر مرا و تو را
2. 2 شراب آن گل است و خمار حصه خار·شناسد او همه را و سزا دهد به سزا
3. 3 شکر ز بهر دل تو ترش نخواهد شد·که هست جا و مقام شکر دل حلوا
4. 4 تو را چو نوحه گری داد نوحه‌ای می‌کن·مرا چو مطرب خود کرد دردمم سرنا
5. 5 شکر شکر چو بخندد به روی من دلدار·به روی او نگرم وارهم ز رو و ریا
6. 6 اگر بدست ترش شکری تو از من نیز·طمع کن ای ترش ار نه محال را مفزا
7. 7 وگر گریست به عالم گلی که تا من نیز·بگریم و بکنم نوحه‌ای چو آن گل‌ها
8. 8 حقم نداد غمی جز که قافیه طلبی·ز بهر شعر و از آن هم خلاص داد مرا
9. 9 بگیر و پاره کن این شعر را چو شعر کهن·که فارغست معانی ز حرف و باد و هوا