全詩 ↗

1. 1 با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به·چون راهروی باری راهی که برد تا ده
2. 2 بشنو سخن یاران بگریز ز طراران·از جمع مکش خود را استیزه مکن مسته
3. 3 آدم ز چه عریان شد دنیا ز چه ویران شد·چون بود که طوفان شد ز استیزه که با مه
4. 4 تا شمع نمی‌گرید آن شعله نمی‌خندد·تا جسم نمی‌کاهد جان می‌نشود فربه
5. 5 خوی ملکی بگزین بر دیو امیری کن·گاو تو چو شد قربان پا بر سر گردون نه