沙姆斯集 抒情詩 2331 詩節 5 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۳۳۱

  1. و آن‌ها که به تسبیح بر افلاک بنامند تسبیح گسستند و گرو کرده سجاده

G2331:5

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

全詩 ↗

  1. 1 ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده·وی ساغر پرفتنه به عشاق بداده
  2. 2 از گفتن اسرار دهان را تو ببسته·و آن در که نمی‌گویم در سینه گشاده
  3. 3 تا پرده برانداخت جمال تو نهانی·دل در سر ساقی شد و سر در سر باده
  4. 4 صبحی که همی‌راند خیال تو سواره·جان‌های مقدس عدد ریگ پیاده
  5. 5 و آن‌ها که به تسبیح بر افلاک بنامند·تسبیح گسستند و گرو کرده سجاده
  6. 6 جان طاقت رخسار تو بی‌پرده ندارد·وز هر چه بگوییم جمال تو زیاده
  7. 7 چون اشتر مست است مرا جان ز پی تو·بر گردن اشتر تن من بسته قلاده
  8. 8 شمس الحق تبریز دلم حامله توست·کی بینم فرزند بر اقبال تو زاده

ganjoor: sh2331 · public domain