全詩 ↗

1. 1 گر باغ از او واقف بدی از شاخ تر خون آمدی·ور عقل از او آگه بدی از چشم جیحون آمدی
2. 2 گر سر برون کردی مهش روزی ز قرص آفتاب·ذره به ذره در هوا لیلی و مجنون آمدی
3. 3 ور گنج‌های لعل او یک گوشه بر پستی زدی·هر گوشه ویرانه‌ای صد گنج قارون آمدی
4. 4 نقشی که بر دل می‌زند بر دیده گر پیدا شدی·هر دست و رو ناشسته‌ای چون شیخ ذاالنون آمدی
5. 5 ور سحر آن کس نیستی کو چشم بندی می‌کند·چون چشم و دل این جسم و تن بر سقف گردون آمدی
6. 6 ای خواجه نظاره گر تا چند باشد این نظر·ارزان بدی گر زین نظر معشوق بیرون آمدی
7. 7 مهمان نو آمد ولی این لوت عالم را بس است·دو کون اگر مهمان شدی این لوت افزون آمدی