مثنوی 閱讀 沙姆斯集 搜尋 提問 EnglishفارسیEspañolFrançaisDeutschNederlandsTürkçeالعربيةاردوहिन्दीРусскийBahasa Indonesia中文日本語ItalianoPortuguês한국어BosanskiAzərbaycancaOʻzbekchaТоҷикӣدریবাংলাپښتو繁體中文SvenskaRomânăSuomiУкраїнськаไทยFilipino ▾ Aa 字型大小 A− A+ 譯文的字體 Aa Aa 納斯塔利克體 خط خط 行距 詩句下方 譯文 含義 對齊 版面配置 列表 傳統 動效 玻璃 重設 ☀☾ × 沙姆斯集› 抒情詩 2491› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 → 沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۴۹۱ آنک نجوشد او به خود جوش تو را تبه کند و آنک ندارد آذری ناید از او برادری G2491:2 您的語言 尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成: ✦ 閱讀此詩譯文 ai-draft · gemini-2.5-pro 此節評註 尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀: ❋ 解說此節 全詩 ↗ 1 جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری·برف تو بفسراندت گر تو تنور آذری 2 آنک نجوشد او به خود جوش تو را تبه کند·و آنک ندارد آذری ناید از او برادری 3 فربهیش به دست جو غره مشو به پشم او·آن سر و سبلتش مبین جان وی است لاغری 4 گر خوشی است این نوا برجه و گرم پیش آ·سر تو چنین چنین مکن مشنو سست و سرسری 上一節G2491:1 下一節G2491:3 ganjoor: sh2491 · public domain