全詩 ↗

1. 1 یکی فرهنگ دیگر نو برآر ای اصل دانایی·ببین تو چاره‌ای از نو که الحق سخت بینایی
2. 2 بسی دل‌ها چو گوهرها ز نور لعل تو تابان·بسی طوطی که آموزند از قندت شکرخایی
3. 3 زدی طعنه که دود تو ندارد آتش عاشق·گر آتش نیستش حقی وگر دارد چه فرمایی
4. 4 برو ای جان دولت جو چه خواهم کرد دولت را·من و عشق و شب تیره نگار و باده پیمایی
5. 5 بیا ای مونس روزم نگفتم دوش در گوشت·که عشرت در کمی خندد تو کم زن تا بیفزایی
6. 6 دلا آخر نمی‌گویی کجا شد مکر و دستانت·چو جام از دست جان نوشی از آن بی‌دست و بی‌پایی
7. 7 به هر شب شمس تبریزی چه گوهرها که می‌بیزی·چه سلطانی چه جان بخشی چه خورشیدی چه دریایی