全詩 ↗

1. 1 خواهم که روم زین جا پایم بگرفته‌ستی·دل را بربوده‌ستی در دل بنشسته‌ستی
2. 2 سر سخرهٔ سودا شد دل بی‌سر و بی‌پا شد·زان مه که نموده‌ستی زان راز که گفته‌ستی
3. 3 برپر به پر ِ روزه زین گنبد پیروزه·ای آنک در این سودا بس شب که نخفته‌ستی
4. 4 چون دید که می‌سوزم گفتا که قلاوز‌م·راهیت بیاموزم کان راه نرفته‌ستی
5. 5 من پیش توام حاضر گرچه پس دیواری·من خویش توام گرچه با جور تو جُفت استی
6. 6 ای طالب‌ِ خوش‌جمله من راست کنم جمله·هر خواب که دیده‌ستی هر دیگ که پخته‌ستی
7. 7 آن یار که گم کردی عمری است کز او فردی·بیرونْش بجُسته‌ستی در خانه نجُسته‌ستی
8. 8 این طرفه که آن دلبر با توست در این جستن·دست تو گرفته‌ست او هر‌جا‌که بگشته‌ستی
9. 9 در جستن او با او همره شده و می‌جو·ای دوست ز پیدایی گویی که نهفته‌ستی