全詩 ↗

1. 1 چون بسته کنی راهی آخر بشنو آهی·از بهر خدا بشنو فریاد و علی اللهی
2. 2 در روح نظر کردم بی‌رنگ چو آبی بود·ناگاه پدید آمد در آب چنان ماهی
3. 3 آن آب به جوش آمد هستی به خروش آمد·تا واشد و دریا شد این عالم چون چاهی
4. 4 دیدم که فراز آمد دریا و بشد قطره·من قطره و او قطره گشتیم چو همراهی
5. 5 چون پیشترک رفتم دریا شد و بگرفتم·او قطره شده دریا من قطره شده گاهی
6. 6 پیش آی تو دریا را نظاره بکن ما را·باشد که تو هم افتی در مکر شهنشاهی
7. 7 آبی است به زیرش مه آبی است به زیرش که·او چشم چنین بندد چون جادو دلخواهی
8. 8 با لعل تو کی جویم من ملک بدخشان را·چاه و رسن زلفت والله که به از جاهی
9. 9 از غمزه جادواش شمس الحق تبریزی·در سحر نمی‌بندد جز سینه آگاهی