全詩 ↗

1. 1 عاشق شو و عاشق شو بگذار زحیری·سلطان بچه‌ای آخر تا چند اسیری
2. 2 سلطان بچه را میر و وزیری همه عار است·زنهار به جز عشق دگر چیز نگیری
3. 3 آن میر اجل نیست اسیر اجل است او·جز وزر نیامد همه سودای وزیری
4. 4 گر صورت گرمابه نه‌ای روح طلب کن·تا عاشق نقشی ز کجا روح پذیری
5. 5 در خاک میامیز که تو گوهر پاکی·در سرکه میامیز که تو شکر و شیری
6. 6 هر چند از این سوی تو را خلق ندانند·آن سوی که سو نیست چه بی‌مثل و نظیری
7. 7 این عالم مرگ است و در این عالم فانی·گر ز آنک نه میری نه بس است این که نمیری
8. 8 در نقش بنی آدم تو شیر خدایی·پیداست در این حمله و چالیش و دلیری
9. 9 تا فضل و مقامات و کرامات تو دیدم·بیزارم از این فضل و مقامات حریری
10. 10 بی‌گاه شد این عمر ولیکن چو تو هستی·در نور خدایی چه به گاهی و چه دیری
11. 11 اندازه معشوق بود عزت عاشق·ای عاشق بیچاره ببین تا ز چه تیری
12. 12 زیبایی پروانه به اندازه شمع است·آخر نه که پروانه این شمع منیری
13. 13 شمس الحق تبریز از آنت نتوان دید·که اصل بصر باشی یا عین بصیری