全詩 ↗

1. 1 زان جای بیا خواجه بدین جای نه جایی·کاین جاست تو را خانه کجایی تو کجایی
2. 2 آن جا که نه جای است چراگاه تو بوده‌ست·زین شهره چراگاه تو محروم چرایی
3. 3 جاندار سراپرده سلطان عدم باش·تا بازرهی از دم این جان هوایی
4. 4 گه پای مشو گه سر بگریز از این سو·مستی و خرابی نگر و بی‌سر و پایی
5. 5 ای راه نمای از می و منزل چو شوی مست·نی راه به خود دانی و نی راه نمایی
6. 6 مستان ازل در عدم و محو چریدند·کز نیست بود قاعده هست نمایی
7. 7 جان بر زبر همدگر افتاده ز مستی·همچون ختن غیب پر از ترک خطایی
8. 8 این نعره زنان گشته که هیهای چه خوبی·و آن سجده کنان گشته که بس روح فزایی
9. 9 مخدوم خداوندی شمس الحق تبریز·هم نور زمینی تو و خورشید سمایی