全詩 ↗

1. 1 شنودم من که چاکر را ستودی·کی باشم من تو لطف خود نمودی
2. 2 تو کان لعل و جان کهربایی·به رحمت برگ کاهی را ربودی
3. 3 یکی آهن بدم بی‌قدر و قیمت·توام آیینه ای کردی زدودی
4. 4 ز طوفان فناام واخریدی·که هم نوحی و هم کشتی جودی
5. 5 دلا گر سوختی چون عود بوده·وگر خامی بسوز اکنون که عودی
6. 6 به زیر سایه اقبال خفتم·برون پنج حس راهم گشودی
7. 7 بدان ره بی‌پر و بی‌پا و بی‌سر·به شرق و غرب شاید شد به زودی
8. 8 در آن ره نیست خار اختیاری·نه ترسایی است آن جا نه جهودی
9. 9 برون از خطه چرخ کبودش·رهیده جان ز کوری و کبودی
10. 10 چه می‌گریی بر خندندگان رو·چه می‌پایی همان جا رو که بودی
11. 11 از این شهدی که صد گون نیش دارد·بجز دنبل ببین چیزی فزودی