沙姆斯集 抒情詩 2697 詩節 11 ← 上一節

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۲۶۹۷

  1. کیست آن مه خداوند شمس تبریز خداخلقی عجیبی نامداری

G2697:11

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:

全詩 ↗

  1. 1 بدید این دل درون دل بهاری·سحرگه دید طرفه مرغزاری
  2. 2 در او آرامگاه جان عاشق·در او بوس و کنار بی‌کناری
  3. 3 که فردوسش غلام آن گلستان·بهشت از سبزه زارش شرمساری
  4. 4 به هر جانب یکی حلقه سماعی·به زیر هر درختی خوش نگاری
  5. 5 اگر پیری درآید همچو کافور·شود گل عارضی مشکین عذاری
  6. 6 چو شیر اسکست جان زنجیرها را·رمید آن سو چو مجنون بی‌قراری
  7. 7 برفتم در پی جان تا کجا شد·در آن رفتن مرا بگشاد کاری
  8. 8 بدیدم طرفه منزل‌های دلکش·ولیک از جان ندیدم من غباری
  9. 9 بگو راز مرا تا بازآید·وگر ناید بیا واپس تو باری
  10. 10 نشانی‌ها بیاور ارمغانی·که تا تن را کنم من دارداری
  11. 11 کیست آن مه خداوند شمس تبریز·خداخلقی عجیبی نامداری

ganjoor: sh2697 · public domain