全詩 ↗

1. 1 ز هر چیزی ملول است آن فضولی·ملولش کن خدایا از ملولی
2. 2 به قاصد تا بیاشوبد بجنگد·بدو گفتم ملولی هست گولی
3. 3 بخورد آن بازی من خشمگین شد·مرا گفتا خمش دیوانه لولی
4. 4 نگوید هیچ را بد مرد این راه·مبین بد هیچ را ور نی تو غولی
5. 5 بگفتم عین انکار تو بر من·نه بد دیدن بود یا بی‌حصولی
6. 6 مرا گفت او تناقض‌های بینا·بود از مصلحت نه از بی‌اصولی
7. 7 محالی گر بگوید مرد کامل·تو عین حال دانش ای حلولی
8. 8 گهی درد که داند گه بدوزد·گهی شاهی کند گاهی رسولی
9. 9 به تأویلات تو او درنگنجد·که تو هستی فصولی او اصولی
10. 10 ز خود منگر در او از خود برون آ·که بر بی‌حد ندارد حد شمولی
11. 11 خمش ای نفس تازی هم بگویم·دوباره لا تقولی لا تقولی