全詩 ↗

1. 1 ای دیده ز نم زبون نگشتی·وی دل ز فراق خون نگشتی
2. 2 وی عقل مگر تو سنگ جانی·چون مایه صد جنون نگشتی
3. 3 این یک هنرت هزار ارزد·کز عشق به هر فسون نگشتی
4. 4 لیک از تو شکایت است دل را·کز ناله چو ارغنون نگشتی
5. 5 ز اندیشه دوست بو نبردی·ز اندیشه خود فزون نگشتی
6. 6 زان گرم نگشته‌ای ز خورشید·کز خانه تن برون نگشتی
7. 7 چون گردش آفتاب دیدی·ماننده ذره چون نگشتی
8. 8 چون آب حیات خضر دیدی·چون صافی و آبگون نگشتی
9. 9 مرغ زیرک به پای آویخت·شکر است که ذوفنون نگشتی
10. 10 زان درس جماد علم آموخت·تو مردم یعلمون نگشتی
11. 11 شمس تبریز جان جان‌ها·ز اول بده ای کنون نگشتی