全詩 ↗

1. 1 چون سوی برادری بپویی·باید که نخست رو بشویی
2. 2 در سر ز خمارت ار صداعی است·تصدیع برادران نجویی
3. 3 یا بوی بغل ز خود برانی·یا ترک کنار دوست گویی
4. 4 در سور مهی بنفشه مویی·کی شرط بود که تو بمویی
5. 5 بی دام اگرت شکار باید·می‌دانک چو من محال جویی
6. 6 ور گوش تو گرم شد ز مستی·صوفی سماع و های و هویی
7. 7 ور هوش تو بی‌خبر شد از گوش·یک توی نه‌ای هزارتویی