全詩 ↗

1. 1 آتشینا آب حیوان از کجا آورده‌ای·دانم این باری که الحق جان فزا آورده‌ای
2. 2 مشرق و مغرب بدرد همچو ابر از یک دگر·چون چنین خورشید از نور خدا آورده‌ای
3. 3 خیره گان روی خود را از ره و منزل مپرس·چون بر ایشان شعله‌های کبریا آورده‌ای
4. 4 احمقی باشد اگر جانی بمیرد بعد از این·چون چنین دریای جوشان از بقا آورده‌ای
5. 5 از قضا و از قدر مر عاشقان را خوف نیست·چون قدر را مست گشته با قضا آورده‌ای
6. 6 می‌نگنجد جان ما در پوست از شادی تو·کاین جمال جان فزا از بهر ما آورده‌ای
7. 7 شمس تبریزی جفا کردی و دانم این قدر·کز میان هر جفایی صد وفا آورده‌ای