全詩 ↗

1. 1 اگر او ماه منستی شب من روز شدستی·اگر او همرهمستی همه را راه زدستی
2. 2 وگر او چهره مستی به سر دست بخستی·ز کجا عقل بجستی ز کجا نیک و بدستی
3. 3 وگر او در صمدیت بنمودی احدیت·به خدا کوه احد هم خوش و مست احدستی
4. 4 و اگر باغ نه مستی که در او میوه برستی·ز کجا میوه تازه به درون سبدستی
5. 5 سبد گفت رها کن سوی آن باغ نهان شو·اگر این گفت نبودی نه مدد بر مددستی