全詩 ↗

1. 1 به مبارکی و شادی بستان ز عشق جامی·که ندا کند شرابش که کجاست تلخکامی
2. 2 چه بود حیات بی‌او هوسی و چارمیخی·چه بود به پیش او جان دغلی کمین غلامی
3. 3 قدحی دو چون بخوردی خوش و شیرگیر گردی·به دماغ تو فرستد شه و شیر ما پیامی
4. 4 خنک آن دلی که در وی بنهاد بخت تختی·خنک آن سری که در وی می ما نهاد کامی
5. 5 ز سلام پادشاهان به خدا ملول گردد·چو شنید نیکبختی ز تو سرسری سلامی
6. 6 به میان دلق مستی به قمارخانه جان·بر خلق نام او بد سوی عرش نیک نامی
7. 7 خنک آن دمی که مالد کف شاه پر و بالش·که سپیدباز مایی به چنین گزیده دامی
8. 8 ز شراب خوش بخورش نه شکوفه و نه شورش·نه به دوستان نیازی نه ز دشمن انتقامی
9. 9 همه خلق در کشاکش تو خراب و مست و دلخوش·همه را نظاره می‌کن هله از کنار بامی
10. 10 ز تو یک سؤال دارم بکنم دگر نگویم·ز چه گشت زر پخته دل و جان ما ز خامی