全詩 ↗

1. 1 هله ای پری شب رو که ز خلق ناپدیدی·به خدا به هیچ خانه تو چنین چراغ دیدی
2. 2 نه ز بادها بمیرد نه ز نم کمی پذیرد·نه ز روزگار گیرد کهنی و یا قدیدی
3. 3 هله آسمان عالی ز تو خوش همه حوالی·سفری دراز کردی به مسافران رسیدی
4. 4 تو بگو وگر نگویی به خدا که من بگویم·که چرا ستارگان را سوی کهکشان کشیدی
5. 5 سخنی ز نسر طایر طلبیدم از ضمایر·که عجب در آن چمن‌ها که ملک بود پریدی
6. 6 بزد آه سرد و گفتا که بر آن در است قفلی·که به جز عنایت شه نکند برو کلیدی
7. 7 چو فغان او شنیدم سوی عشق بنگریدم·که چو نیستت سر او دل او چرا خلیدی
8. 8 به جواب گفت عشقم که مکن تو باور او را·که درونه گنج دارد تو چه مکر او خریدی
9. 9 چو شنیدم این بگفتم تو عجبتری و یا او·که هزار جوحی این جا نکند به جز مریدی
10. 10 هله عشق عاشقان را و مسافران جان را·خوش و نوش و شادمان کن که هزار روز عیدی
11. 11 تو چو یوسف جمالی که ز ناز لاابالی·به درآمدی و حالی کف عاشقان گزیدی
12. 12 خمش ار چه داد داری طرب و گشاد داری·به چنین گشاد گویی که روان بایزیدی