全詩 ↗

1. 1 رو رو ای جان سبک خیز غریب سفری·سوی دریای معانی که گرامی گهری
2. 2 برگذشتی ز بسی منزل اگر یادت هست·مکن استیزه کز این مصطبه هم برگذری
3. 3 پر فروشوی از این آب و گل و باش سبک·پی یاران پریده چه کنی که نپری
4. 4 هین سبو بشکن و در جوی رو ای آب حیات·پیش هر کوزه شکن چند کنی کاسه گری
5. 5 زین سر کوه چو سیلاب سوی دریا رو·که از این کوه نیاید تن کس را کمری
6. 6 بس کن از شمس مبر نه به غروب و نه شروق·که از او گه چو هلالی و گهی چون قمری