全詩 ↗

1. 1 ای آنک جمله عالم از توست یک نشانی·زخمت بر این نشانه آمد کنون تو دانی
2. 2 زخمی بزن دگر تو مرهم نخواهم از تو·گر یک جهان نماند چه غم تو صد جهانی
3. 3 در شرح درنیایی چون شرح سر حقی·در جان چرا نیایی چون جان جان جانی
4. 4 ماییم چون درختان صنع تو باد گردان·خود کار باد دارد هر چند شد نهانی
5. 5 زان باد سبز گردیم زان باد زرد گردیم·گر برگ را بریزی از میوه کی ستانی
6. 6 در نقش باغ پیش است در اصل میوه پیش است·تو اولین گهر را آخر همی‌رسانی
7. 7 خواهم که از تو گویم وز جز تو دست شویم·پنهان شوی و ما را در صف همی‌کشانی