沙姆斯集› 抒情詩 3079› 詩節 9 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۳۰۷۹

  1. همیشه مشک بچفسیده بر تن سقا که نیست بی‌تو مرا دست و دانش و رایی

G3079:9

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 بیامدیم دگربار سوی مولایی·که تا به زانوی او نیست هیچ دریایی
  2. 2 هزار عقل ببندی به هم بدو نرسد·کجا رسد به مه چرخ دست یا پایی
  3. 3 فلک به طمع گلو را دراز کرد بدو·نیافت بوسه ولیکن چشید حلوایی
  4. 4 هزار حلق و گلو شد دراز سوی لبش·که ریز بر سر ما نیز من و سلوایی
  5. 5 بیامدیم دگربار سوی معشوقی·که می‌رسید به گوش از هواش هیهایی
  6. 6 بیامدیم دگربار سوی آن حرمی·که فرق سجده کنش هست آسمان سایی
  7. 7 بیامدیم دگربار سوی آن چمنی·که هست بلبل او را غلام عنقایی
  8. 8 بیامدیم بدو کو جدا نبود از ما·که مشک پر نشود بی‌وجود سقایی
  9. 9 همیشه مشک بچفسیده بر تن سقا·که نیست بی‌تو مرا دست و دانش و رایی
  10. 10 بیامدیم دگربار سوی آن بزمی·که شد ز نقل خوشش کام نیشکرخایی
  11. 11 بیامدیم دگربار سوی آن چرخی·که جان چو رعد زند در خمش علالایی
  12. 12 بیامدیم دگربار سوی آن عشقی·که دیو گشت ز آسیب او پری زایی
  13. 13 خموش زیر زبان ختم کن تو باقی را·که هست بر تو موکل غیور لالایی
  14. 14 حدیث مفخر تبریز شمس دین کم گو·که نیست درخور آن گفت عقل گویایی

ganjoor: sh3079 · public domain