全詩 ↗

1. 1 ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی·نهاده جام چو خورشید بر کف دستی
2. 2 ز نوبهار رخش این جهان گلستانی·به پیش قامت زیباش آسمان پستی
3. 3 فروگرفت مرا مست وار و می‌گفتم·بجستمی من از او گر بهانه‌ای هستی
4. 4 بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگر·تن تو حیله شدی سر به سر ز ما رستی
5. 5 بریخت بر من از آن می که چرخ پست شدی·اگر ز جرعه آن می دمی بخوردستی
6. 6 بتاب مفخر ایام شمس تبریزی·ایا فکنده در این بحر نور شستستی