全詩 ↗

1. 1 تو هر چند صدری شه مجلسی·ز هستی نرستی در این محبسی
2. 2 بده وام جان گر وجوهیت هست·درآ مفلسانه اگر مفلسی
3. 3 غریبان برستند و تو حبس غم·گه از بی‌کسی و گه از ناکسی
4. 4 در این راه بیراه اگر سابقی·چو واگردد این کاروان واپسی
5. 5 لطیفان‌ِ خوش‌چشم هستند لیک·به چشمت نیایند زیرا خسی
6. 6 نه بازی که صیاد شاهان شوی·برو سوی مردار چون کرکسی
7. 7 نه‌ای شاخ تر و پذیرای آب·نه درخورد باغ و زر و مغرسی
8. 8 برو سوی جمعی چو در وحشتی·بیفروز شمعی‌، چرا مفلسی‌؟
9. 9 چو استارگان اندر این برج خاک·گهی کُنّسی و گهی خُنّسی
10. 10 خمش کن مباف این دم از بهر برد·چو در برد ماندی تو خود اطلسی