全詩 ↗

1. 1 مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟·این مه نو چیست که آورده‌ای؟
2. 2 ساغر شاهانه گرفتی به کف·گلشکر نادره پرورده‌ای
3. 3 پردهٔ ناموس که خواهی درید؟·کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
4. 4 می‌شکفد از نظرت باغ دل·ای که بهار دل افسرده‌ای
5. 5 آتش در ملک سلیمان زدی·ای که تو موری بنیازرده‌ای
6. 6 در سفر ای شاه سبک روح من·زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
7. 7 دارد خوبی و کشی بی‌شمار·روی کسی کش بک اشمرده‌ای
8. 8 بنده کن هر دل آزاده‌ای·زنده کن هر بدن مرده‌ای
9. 9 می‌کندت لابه و دریوزه جان·جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
10. 10 جان دو صد قرن در انگشت تست·چونت بگویم؟! که توده مرده‌ای
11. 11 بس کن تا مطرب و ساقی شود·آنکه می از باغ وی افشرده‌ای