沙姆斯集› 抒情詩 323› 詩節 3 ← 上一節 · 下一節 →
沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۳۲۳
- آن نفسی که باخودی بستهٔ ابر غصهای وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
G323:3
您的語言
尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成:
ai-draft · gemini-2.5-pro
此節評註
尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀:
全詩 ↗
- 1 آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت·وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت
- 2 آن نفسی که باخودی خود تو شکار پشهای·وان نفسی که بیخودی پیل شکار آیدت
- 3 آن نفسی که باخودی بستهٔ ابر غصهای·وان نفسی که بیخودی مه به کنار آیدت
- 4 آن نفسی که باخودی یار کناره میکند·وان نفسی که بیخودی بادهٔ یار آیدت
- 5 آن نفسی که باخودی همچو خزان فسردهای·وان نفسی که بیخودی دی چو بهار آیدت
- 6 جملهٔ بیقراریت از طلب قرار توست·طالب بیقرار شو تا که قرار آیدت
- 7 جملهٔ ناگوارشت از طلب گوارش است·ترک گوارش ار کنی زهر گوار آیدت
- 8 جملهٔ بیمرادیت از طلب مراد توست·ور نه همه مرادها همچو نثار آیدت
- 9 عاشق جور یار شو عاشق مهر یار نی·تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت
- 10 خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد·از مه و از ستارهها والله عار آیدت
ganjoor: sh323 · public domain