全詩 ↗

1. 1 آن خواجه اگر چه تیزگوش است·استیزه کن و گران فروش است
2. 2 من غره به سست خنده او·ایمن گشتم که او خموش است
3. 3 هش دار که آب زیر کاه است·بحری است که زیر که به جوش است
4. 4 هر جا که روی هش است مفتاح·این جا چه کنی که قفل هوش است
5. 5 در روی تو بنگرد بخندد·مغرور مشو که روی پوش است
6. 6 هر دل که به چنگ او درافتاد·چون چنگ همیشه در خروش است
7. 7 با این همه روح‌ها چو زنبور·طواف ویند زانک نوش است
8. 8 شیری است که غم ز هیبت او·در گور مقیم همچو موش است
9. 9 شمس تبریز روز نقد است·عالم به چه در حدیث دوش است