全詩 ↗

1. 1 هین که گردن سست‌کردی‌، کو کبابت‌؟ کو شرابت‌؟·هین که بس تاریک‌رویی‌، ای گرفته آفتابت
2. 2 یاد داری که ز مستی با خرد استیزه بستی‌؟·چون کلیدش را شکستی‌، از که باشد فتح بابت‌؟
3. 3 در غم شیرین نجوشی لاجرم سرکه فروشی·آب حیوان را ببستی لاجرم رفته‌ست آبت
4. 4 بوالمعالی گشته بودی فضل و حجت می‌نمودی·نک محکِّ عشق آمد‌، کو سؤالت‌؟ کو جوابت‌؟
5. 5 مهتر تجار بودی‌، خویش قارون می‌نمودی·خواب بود و آن فنا شد‌، چونکه از سر رفت خوابت
6. 6 بس زدی تو لاف‌ِ زفتی‌، عاقبت در دوغ رفتی·می‌خور اکنون آنچ داری‌، دوغ آمد خمر نابت
7. 7 مخلص و معنی این‌ها گرچه دانی هم نهان‌کن·اندر الواح ضمیری تا نیاید در کتابت