沙姆斯集› 抒情詩 399› 詩節 2 ← 上一節 · 下一節 →

沙姆斯集 · غزل شمارهٔ ۳۹۹

  1. تو چو آب زندگانی ما چو دانه زیر خاک وقت آن کز لطف خود با ما درآمیزی شدست

G399:2

您的語言

尚無你的語言譯文——此乃為全詩一併生成：

此節評註

尚未寫就——此為對此詩節在全詩脈絡中的細讀：

全詩 ↗

  1. 1 آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدست·آخر ای کان شکر وقت شکرریزی شدست
  2. 2 تو چو آب زندگانی ما چو دانه زیر خاک·وقت آن کز لطف خود با ما درآمیزی شدست
  3. 3 گر بپوسم همچو دانه عاقبت نخلی شوم·زانک جمله چیزها چیزی ز بی‌چیزی شدست
  4. 4 زین سپس با من مکن تیزی تو ای شمشیر حق·زانک از لطف تو ز آتش تندی و تیزی شدست
  5. 5 جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر·گفتم آخر جان جان زین سان ز بی‌چیزی شدست
  6. 6 چون حجاب چشم دل شد چشم صورت لاجرم·شمس تبریزی حجاب شمس تبریزی شدست

ganjoor: sh399 · public domain